Dubrovnik

Vanmorgen met de boot, zo’n snelle catamaran, naar Dubrovnik gevaren. We dachten dat de boot al om half negen ging maar dit bleek half tien, ach we waren in iedere geval op tijd zullen we maar zeggen. Alle clichés zijn waar, wat een prachtige stad. Dit gebied behoorde eerst toe aan Joegoslavië, tijdens de Kroatische onafhankelijkheids oorlog in 1991, zo kort geleden nog maar, werd het historische centrum door het Joegoslavische leger vanuit de bergen beschoten en zwaar beschadigd. Omdat binnen stad  en de muren op de werelderfgoed lijst van Unesco staan, sinds 1979, werd dit als oorlogsmisdaad door het Joegoslavië tribunaal gekwalificeerd. We zijn over de stadsmuur gelopen, zo’n twee km is dat. Maar man wat was t heet, bijna 30 graden das in een stad met al dat steen heul warm. Mocht je deze stad willen bezoeken, is makkelijk vanaf vliegveld Weeze, en een dag of drie is prima , maar doe dit in het vroege voorjaar en niet in de zomer. We hebben daar gegeten en bij terugkomst in Mlini nog heerlijk naar het strand geweest. Helder water en lekker fris zoals de zee hoort te zijn, alleen dat zout dat hadden ze van mij eruit mogen laten, wie dat verzonnen heeft? Bij de camping plek hadden we al weer nieuwe buren gekregen, en ons vriendinnetje zat ons al op te wachten. We hadden vanmorgen ons ontbijt met haar gedeeld, en ze dacht nog wat lekkers te kunnen scoren haha.Vanavond onze laatste avond in Kroatië, en dan morgenvroeg vertrekken naar Montenegro. Dan kan ik weer drie nieuwe landen afvinken op mijn lijstje. Tot morgen allemaal, ik ga nog lekker even haken vanavond.