Kroatië

Vanmorgen om half 8 weggereden, om de drukte een beetje voor te zijn, t was ook niet zo druk maar er werd aan de weggewerkt en dan halen ze gewoon de hele weg eruit en rijdt er een waterwagen voor je om de boel nat te spuiten zodat t niet zo stuift. Ik hoorde nog wel een leuke legende over t klooster. 300 jaar geleden is de toenmalige klooster overste overleden en daar begraven, er groeide toen een druiventak uit de rots op die plek. Er is veel oorlog geweest met het ottomaanse rijk, en toen de ottomanen kwamen waren ze bang dat t lichaam vd priester verbrand zou worden, ze hebben hem toen herbegraven en dat was zo’n 500 meter van de camping waar we zaten, later hebben ze hem weer terug gebracht naar t klooster, maar in de winter als de rivier buiten zijn oevers treed loopt alles onder behalve de plek waar de priester lag begraven. Later was er weer een ottomaanse oorlog, die gasten bleven maar komen, en toen is t lichaam uiteindelijk toch verbrand. Nu ligt er een andere priester al eeuwen lang en de pelgrims komen nog steeds daar ter bedevaart. Of t waar is weet ik niet, maar ik hou van zulke verhalen. 
Onderweg  richting Kroatië waren er nog wat dingen die ik graag wilde zien. Zoals t eiland Sveti Stefan, en t beeld van de ballerina in Budva.  We wisten niet precies waar t stond, dus de camper ergens geparkeerd en gevraagd, t was ong 15 minuten lopen, maar t was daar zo bloedheet en appie begon al te nöhlen, maar ja ik wilde t graag zien. Er lag een dikke wolk over de stad daarom was t zo benauwd, dus niet fijn om hier te blijven in ieder geval. Ook over de ballerina  is een legende , t verhaal van liefde en verdriet, de ballerina wachtte op haar geliefde zeeman die niet meer terug kwam , maar elke dag kwam ze naar de haven om te wachten , totdat ze uiteindelijk stierf. Als je de foto zien van haar lijkt t of t slecht weer is, maar dat was dus de wolk die net daar boven bleef hangen. We zijn doorgereden naar de grens, das wel een dingetje, we hebben er wel drie kwartier staan wachten. Eerste de douane van Montenegro en dan een paar km niemandsland en dan de Kroatische douane, en die gaan met zijn tweeën nog es door je papieren. Afijn uiteindelijk waren we er door. We zijn toen eerst wat wezen eten en daarna in 1 ruk door naar Krka, daar zijn de beroemde watervallen. Daar gaan we morgen naar toe. Is drie km en makkelijk op de fiets te doen. We hebben nu een camping met een zwembad, niet heel koud water maar toch ff opgefrist. Tot morgen maar weer.