Bijzonder dagje

Nou dat was me t dagje wel vandaag, begon eerst goed hoor, mijn wasje van gisteren gespoeld en opgehangen, ontbeten en daarna even naar de winkel. Alles oké we zouden gaan wandelen rondom t meer, 5 km rustig an met mijn enkel. Er zou een restaurantje zijn daar om lekker te lunchen. Affijn we hebben ms een km gelopen nog niet eens denk ik, begint appie wat te vertellen, nu praat hij vaak onduidelijk maar deze keer kon ik er echt niks van maken dus ik zei nog wat zeg je toch, weer verstond ik het niet en toen ik hem aankeek zag ik dat zijn mond helemaal scheef stond. Foute boel dus. Wij weer terug naar de camping en de camping baas ging met ons mee naar de spoedpost. Inmiddels was zijn spraak weer terug en ook t scheve van zijn mond was weggetrokken.Dat had dus geen half uurtje geduurd. Op de spoedpost deden ze de normale checks en verder konden hun ook niks. Hij kreeg infuus met aspirine erin. Toen moesten we naar t ziekenhuis naar een neuroloog, dat wilde appie niet uiteraard, maar ik heb gezegd geen gedoe we doen dat. T was een rit van meer dan een uur weer door de berg met haardpeldbochten. We waren daar om 2 uur ongeveer en hij moest weer aan een infuus, nu met zout. Dat liep ontzettend langzaam, uiteindelijk om 17.00 uur kon hij in de scan en toen nog wachten op de arts met de uitslag we liepen om half 7 vanavond t ziekenhuis uit. Er was niks te zien op de scan buiten een oud incident, dat heeft ie nooit gemerkt, de arts zei wel dat zijn beide hals slagaders wellicht t probleem waren en daar kreeg ie medicijnen voor. Plavix heeft ie ooit al es gehad, maar dat mocht vd verzekering maar een half jaar omdat t zo duur was. Tegenover t ziekenhuis zat een apotheek, wij daar heen om 21 van die tabletten te halen. Wat denk je €9,30 nou das toch geen prijs waar je van ondersteboven geraakt. De spoedpost was € 37,50 en je raad t niet, van t ziekenhuis zelf hebben we geen rekening gehad. Je snapt er niks van, nu was dit ziekenhuis niet zoals bij ons, er zaten gaten in het plafond, appie zei ik blijf hier niet, je neemt me wel weer mee, haha ik wilde naar t toilet dat moest bij patiënten op de kamer geen slot op de deur, een stuk handzeep waar je je handen mee kon wassen brrrr. Prullenbakken te vies om aan te pakken en geen deksel erop. Bloed vlekken in de lakens en de stoelen daarvan leek t of iemand er op had geplast. Ik moet ook ff een rectificatie doen, ik vertelde eerder dat de wegen deden denken aan slechtste wegen ter wereld, t moet zijn slechtste chauffeurs vd wereld, die idioten halen in op plekken waar t niet gaat, snelheid houden ze zich ook niet aan. Kortom t was een enerverende dag, maar niet zoals je je een vakantiedag zou willen zien. We zijn nu net voor t donker gelukkig weer op de camping. Ik denk dat ik op tijd in mijn nestje lig. Appie voelt zich in ieder geval weer als vanouds zegt ie, dus we gaan nog heerlijk genieten van Montenegro en doen t rustig aan. Tot schrijfs maar weer.